Κωνσταντίνος Νίγδελης

Επισημαίνουμε πως ο διαχωρισμός του ιατρικού και του φαρμακευτικού επαγγέλματος ήταν αρκετά δυσχερής, μιας και αρκετοί ιατροί και στην Σμύρνη διατηρούσαν φαρμακείο, αλλά και πολλοί φαρμακοποιοί διενεργούσαν πάμπολλες παρακλινικές εξετάσεις, αναλάμβαναν συχνά τις πρώτες βοήθειες… εκτελούσαν δαμαλισμό κ.ά.
Από τα 50 που λειτουργούσαν εκεί, τα 35 ήταν Ελληνικών συμφερόντων, τα οποία μάλιστα ήταν και χώροι- κέντρα πρώτων βοηθειών.
Σημειώνουμε επίσης πως οι φαρμακοποιοί ήταν επιστήμονες υψηλής κατάρτισης, ενώ κάποια φαρμακεία διέθεταν πλήρως εξοπλισμένα χημικά και μικροβιολογικά εργαστήρια.
Μεταξύ των πολλών και διαφόρων φαρμακείων ήταν και των:
-Μωραΐτη, στον Φραγκομαχαλά και μάλιστα ευρωπαϊκών προδιαγραφών.
-Γαληνού Κλάδου…
-Θεμιστοκλή Σαβέριου…
-Χριστοδούλου Κουτούζη…
Από το 1909 οι φαρμακοποιοί της Σμύρνης ίδρυσαν δικό τους ανεξάρτητο επιστημονικό σύλλογο με την επωνυμία «Φαρμακευτική Ένωσις Σμύρνης».

Επρόκειτο για τα τεχνητά κανάλια, ογκωδέστατες κατασκευές, για τη μεταφορά του νερού σε μακρινές αποστάσεις…
Ανάμεσα λοιπόν στα ενδιαφέροντα αρχαία μνημεία της Σμύρνης είναι και τα δυο υδραγωγεία της… ή το σύστημα των υδραγωγείων της… τα οποία έχουν απαθανατίσει φωτογράφοι της εποχής και εμείς τα παρουσιάζουμε.
Επισημαίνουμε πως πρόκειται για τμήματά του στις περιοχές:
-του προφήτη Ηλία…
-του λόφου της Αγίας Άννας
-του προαστίου Μπουτζά.

Στη Σμύρνη λειτουργούσαν:
-Το Οθωμανικό, που βρισκόταν στην προκυμαία και εξυπηρετούσε κυρίως τις εσωτερικές ανάγκες…
-Το Αγγλικό, που συστεγάζονταν με το Οθωμανικό Ταχυδρομείο και κάλυπτε τις ανάγκες και προς τις χώρες του εξωτερικού.
-Το Ελληνικό, μετά την κατάληψη της πόλης…

Βιομηχανικός κλάδος που ανθούσε και ήταν εξαιρετικά κερδοφόρος.
Οι τάπητες που κατασκευάζονταν στη Μ. Ασία, ήταν περιζήτητοι στις ευρωπαϊκές αγορές, λόγω της εξαίρετης ποιότητάς τους. Η κατασκευή τους στη Σμύρνη, άρχισε με την μετοικεσία ταπητουργών από τη Σπάρτη Πισιδίας.
Φυσικά η παραγωγή γινόταν αρχικά σε επίπεδο οικογενειακών εργαστηρίων για να εξελιχθεί σε βιοτεχνικές επιχειρήσεις και ακολούθως σε καθαρά βιομηχανική βάση.
Επισημαίνουμε πως σύμφωνα με τα υπάρχοντα στατιστικά στοιχεία:
-Την πρώτη θέση κατείχε η Oriental Carpet Manufacturers, που ιδρύθηκε το 1908 με αγγλικά κεφάλαια και είχε εργοστάσιο τόσο στη Σμύρνη όσο και σε παραδοσιακές περιοχές, όπου το κόστος παραγωγής ήταν σημαντικά χαμηλότερο… με απασχολούμενο συνολικά προσωπικό της τάξεως των 10.000 εργατριών.
-Παράλληλα υπήρχαν και άλλες μικρές και μεγάλες ταπητουργικές επιχειρήσεις. Όλες ακολουθούσαν, στα σχέδια των χαλιών, την παράδοση.

Τα κυριότερα μέρη που απασχολούνταν με την ταπητουργία εκτός της Σμύρνης ήταν:

• Το Ουσάκ (με 1.200 αργαλειούς να παράγουν 190.00 τ.μ. χαλιά).
• Τα Κούλα (με 900 αργαλειούς να παράγουν 60.000 τ.μ. χαλιά).
• Το Γόρδιο (με 1.100 αργαλειούς, να παράγουν 100.000 τ.μ. χαλιά).
• Το Ντεμερτζί, ( με 450 αργαλειούς, να παράγουν 35.000 τ.μ. χαλιά).
• Η Κιουτάχεια (με 250 αργαλειούς, να παράγουν 18.000 τ.μ. χαλιά).
• Η Σπάρτη (να παράγει χαλιά που μοιάζουν τα περσικά, με 300 αργαλειούς, να παράγουν 10.000 τ.μ. χαλιά).