Κωνσταντίνος Νίγδελης

Η καλλιέργεια της συκιάς ήταν εξαιρετικά διαδεδομένη στην περιοχή της Μικράς Ασίας και ιδιαίτερα στη Σμύρνη... παίζοντας σημαντικό ρόλο στην διατροφή του πληθυσμού, ενώ ταυτοχρόνως αποτελούσε βασικό εξαγώγιμο προϊόν.
Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της εποχής:
-Κατά το 1910 η εσοδεία ανήλθε εις 110.000 φορτία, ήτοι 440.000 καντάρια ή 24.820 τόνους.
-Κατά το 1911 αναμένονταν να ανέλθει εις 26.000 τόνους.
-Το 45% της παραγωγής (κατεργασμένου- ακατέργαστου προϊόντος) το απορροφούσε η Μ. Βρετανία…
-Το 35% οι Η.Π.Α.
-Το 20% το απορροφούσε η ηπειρωτική Ευρώπη.
-1 καντάρι = 44 οκάδες = 56,408 κιλά

  Υπήρχαν 4 τύποι σταφίδας με τις εξαγωγές να είναι της τάξεως:

• Μέλαινα               1910 : 6.104               1911 : 5.421                 1912 : 2.366
• Μπεϋλερντζέ                         89                              108                                 116
• Ροζακιά                                 662                              710                                 833                
• Σουλτανίνα                        2.984                         24.605                           39.324

Στην ευρύτερη περιοχή της Σμύρνης υπήρχαν το 1900 περίπου 200.000 αγροί με αμπελώνες.

Το τρένο στην Σμύρνη

Στην περιοχή της Σμύρνης λειτουργούσαν δυο σιδηροδρομικές εταιρίες:
• Η γαλλική Κασαμπά
• Η Αγγλική Αϊδινίου. 
-Η γαλλική Κασαμπά είχε αφετηρία το Μπασμά Χανέ ή Μπασμανέ και περνούσε από το Κορδελιό. 
Πληροφοριακά 
-Η συνοικία του Μπασμανέ είναι στο κέντρο της Σμύρνης και παλιότερα συνόρευε με τη συνοικία του Αγ. Βουκόλου. 
-Το Basmane Gari, που ήταν εργοστάσιο το 1863, παραχωρήθηκε στη γαλλική κατασκευαστική εταιρεία σιδηροδρόμων που το μετάτρεψε σε σιδηροδρομικό σταθμό. 
-Το πρώτο τρένο που εκτέλεσε τη διαδρομή Σμύρνη - Μενεμένη αναχώρησε από το σταθμό το 1865.
-Η Αγγλική Αϊδινίου είχε αφετηρία την Πούντα και τερματικό σταθμό το Εγερδίρ.
Πληροφοριακά
Ο Σιδηρόδρομος του Αϊδινίου αποκαλείτο και Αγγλικός Σιδηρόδρομος.

α
Γαλλική κασαμπά
Σιδηροδρομικοί Σταθμοί από Σμύρνη σε Αφιόν Καραχισάρ :

Σμύρνη, Χαλκά – Μπουνάρ, Αγία Τριάδα, Κορδελιό, Τσιλή, Ολουτζάκ, Μαινεμένη, Εμίρ – Αλέμ, Μουραδός, Χορός – Κιοϊ, Μαγνησία, Τσομπανισιά, Κασαμπάς, Ουργανλή, Αχμετλή, Σάρδεις, Σαληχλί, Μοναβάκ, Ντερέ – Κιοϊ, Αλκάν, Αλάσεϊρ, Κινλήκ, Κονακλάρ, Γκινέ – Κιοϊ, Ελβανλάρ, Αχμετλάρ, Αλιμ-κιλ, Ισέϊ, Καρα-Κουγιού, Ουσάκιον, Καπακλάρ, Βανάζ, Οτουράκ, Τομλ-Μπουνάρ, Κιουτσούκ – Κιοϊ, Μπαλ-Μαχμού, Χαμαμλάρ. Αφιόν – Καραχισάρ.

Σιδηροδρομικοί Σταθμοί από Σμύρνη σε Πάνορμο :

Σμύρνη, Χαλκά – Μπουνάρ, Αγία Τριάδα, Κορδελιό, Τσιλή, Ολουτζάκ, Μαινεμένη, Εμίρ – Αλέμ, Μουραδός, Χορός – Κιοϊ, Μαγνησία, Καρατσλή, Σαρχανλή, Μιχακλή, Καϊσλαρ, Καπακλή, Τσιφλήκ, Αξάριον, Σουλεϊμανλή, Χάρτα, Κίρκαγατς, Σόμα, Βεϊτσέ, Κιρασούν, Σογουτσάκ, Τα- χουσεϊν, Μπαλίκεσιρ, Γενι – Κιοϊ, Πάντερμα …

β
Αγγλική Αϊδινίου
Σιδηροδρομικοί Σταθμοί από Σμύρνη μέσω Αϊδινίου σε Εγερδίρ :

Σμύρνη, Γέφυρα, Παραδείσι (διακλάδωση Μπουτζά), Καζαμίρ (διακλάδωση Σεβδίκιοϊ), Ντεβελήκιοϊ, Τριάντα, Τούρμπαλι, Καγιάς, Τζελάτ, Κόσμπουναρ, Αγιασολούκ, Αξιζιέ, Μπαλατζίκ (διακλάδωση Μόραλι, Κιεμέρ, Σώκια), Ντερμεντζίκ, Ερμπεϊλί, Καραμπουνάρ, Αϊδίνι, Ομουρλού, Κιόσκι, Κιρκ καϊβέ, Τσιφτέ – καϊβέ, Σουλτάν χισάρ, Ακτσέ, Ναζλί, Κουγιουτζάκ, Χόρσονλου, Μπουρχανιέ, Σαράκιοϊ, Σαμλί, Κόντζαλι, (διακλάδωση Ντενιζλί), Μπέτζελι, Κοτζαμπάς, Κακλίκ (Κιζίλ Κακλίκ), Χαμιντιέ, Τσαρδάκ, Αππα, Εβτζιλέρ, Σουτλέτς (διακλάδωση Σόντουρλου, Ιντσέκιοϊ-Τσιβρίλ ), Ντινέρ, Καρα κουγιού, Τσάπαλι, Κετσίμπορλου, Μπαλαντίζ, Εγερδίρ…
Κείμενα: Λουκάς Χριστοδούλου,

Σιδηρ. Σταθμός Κασαμπά

Σιδηρ. Σταθμός Πούντας - Αϊδινίου

Ρολόι, πύργος ρολογιού, Saat Kulesi 
Κτίσμα του 1901, δώρο του Κάιζερ Γουλιέλμου Β΄ στο Σουλτάνο Αβδούλ Χαμίτ Β΄… σχεδιασμένο από το Γάλλο αρχιτέκτονα Raymont Charles Père.
Είναι χτισμένο και διακοσμημένο με την οθωμανική αρχιτεκτονική, με ύψος 25 μέτρα, ενώ τριγύρω του έχουν κατασκευαστεί 4 βρύσες, οι οποίες έχουν τοποθετηθεί στις 4 πλευρές του Πύργου
Ένα από τα 58 ρολόγια που κτίστηκαν την ίδια περίοδο, με σκοπό να υιοθετηθεί ο δυτικός τρόπος μέτρησης του χρόνου.
Στην σχηματιζόμενη πλατεία βρισκόταν το Κονάκι-Διοικητήριο της πόλης, το οποίο χρησίμευε και ως κατοικία του Οθωμανού κυβερνήτη.